مجید قناد
کودکی، تربیت و مسئولیت رسانه | گفتوگو با مجید قناد

نسخهٔ صوتی گفتوگو
43:45برای آغاز شنیدن، پخش را انتخاب کنید.
دربارهٔ این گفتوگو
تربیت در رفتار روزمرهٔ ما چگونه شکل میگیرد؟ مجید قناد در این قسمت از دیتاک، از یادگیری کودکان در خانواده، همراهی والدین با دنیای رسانه و تجربهٔ ساخت برنامههای کودک میگوید. خاطرات او از قلقلی و «از مدرسه تا مدرسه»، راه را به پرسشهایی دربارهٔ کیفیت محتوای کودک و مسئولیت برنامهسازان باز میکند. گفتوگو سپس به کودکی او، نقش معلمان و اهمیت بازبینی و نقد کار خود میرسد.
مجید قناد
مجید قناد، مجری و تهیهکنندهٔ برنامههای کودک، در این گفتوگو از تجربههای خود در تلویزیون، تئاتر و آموزش هنر میگوید. روایت او از علاقه به نمایش در کودکی تا ارتباط با نسلهای مختلف مخاطبان، با یک دغدغه همراه است: جدی گرفتن دنیای کودکان و ساختن فرصتهایی برای شادی و یادگیری آنها.
نوشتههای تحریریهٔ دیتاک دربارهٔ این گفتوگو
- بعد از اجرا، نوبت تماشای کار خودمان استمجید قناد میگوید برنامهٔ زندهاش را ضبط میکردند تا بعداً آن را ببیند و قوتها و اشکالهایش را بررسی کند. این عادت، در کنار خاطرهای از کلاس تئاتر، موضوع ادامهٔ یادگیری پس از تشویق را پیش میکشد.
- انشایی که نوشته نشده بود و معلمی که توانایی را دیدقناد خاطرهٔ خواندن یک انشای بداهه را به یاد میآورد؛ معلم، توانایی بیان او را دید و انجام ندادن تکلیف را نیز یادآوری کرد. این صحنه فرصتی برای فکر کردن به دقت در بازخورد دادن است.
- برنامهٔ کودک را با چه معیاری جدی بگیریم؟قناد در بحث برنامهسازی کودک، از شیوهٔ بیان مجری تا برآورد هزینه و انتقال تجربه را به هم پیوند میدهد. در نگاه او، توجه به مخاطب باید در تصمیمهای روزمرهٔ ساخت برنامه دیده شود.
- در یک مسابقهٔ کودک، بعد از اعلام برنده چه اتفاقی میافتد؟خاطرهٔ مجید قناد از «از مدرسه تا مدرسه» توجه را به پایان مسابقه میبرد: جایزهٔ گروه برنده بزرگتر بود و گروه بازنده هم دست خالی نمیرفت. این جزئیات، بخشی از فکر پشت یک برنامهٔ کودک را نشان میدهد.
- کودک سرگرم است؛ از دنیایی که میبیند چه میدانیم؟قناد با مقایسهٔ بازی با عروسک و وقت گذراندن با تلفن همراه، دربارهٔ شناخت تجربهٔ رسانهای کودک حرف میزند. در این نگاه، خانواده و سازندگان محتوا هر دو در شکل گرفتن یک تجربهٔ مشترک سهم دارند.
- وقتی رفتار بزرگترها بخشی از تربیت میشودمجید قناد بحث تربیت را از رفتار روزمرهٔ بزرگترها آغاز میکند. مثال او دربارهٔ مهمانداری، پرسشی دربارهٔ فاصلهٔ میان آنچه از کودک میخواهیم و آنچه پیش چشم او انجام میدهیم پیش میکشد.
