الهه رضایی
الهه رضایی در گفتوگو با دکتر دریادار از تجربههای زندگی و رابطه با کودکان سخن میگوید. پرسش تربیت، بحث را به تأثیر بزرگترها، انتظارهای خانوادگی و انتخابهایی میبرد که گاهی پیش از شنیدن خواستهٔ کودک برای او تعیین میشوند.
در ادامه، روایت فقط دربارهٔ کودک نمیماند. یادگیری در بزرگسالی، نهگفتن، مراقبت از دیگران و حفظ علاقههای شخصی نیز مطرح میشوند. همین مسیر، امکان دیدن والد و مربی را بهعنوان انسانی در حال یادگیری فراهم میکند؛ نه فردی که باید پیشاپیش پاسخ همهٔ موقعیتها را بداند.
بخشهایی از گفتوگو به هنر، تماشای آثار و تفاوت تجربهٔ مخاطبان میپردازند. یادداشتهای مرتبط این موضوعها را جداگانه دنبال میکنند و میان روایت مهمان و برداشت تحریریه مرز روشنی نگه میدارند.
این صفحه معرفی حضور الهه رضایی در همین گفتوگوست. برای دیدن سابقه یا زندگینامهٔ جامع او طراحی نشده و ادعاهای تخصصی تازه به معرفی افزوده نشدهاند.
گفتوگوها با الهه رضایی
نوشتههای مرتبط با این گفتوگو
- حد و مرز، بدون تبدیل رابطه به میدان مقابله ←
تحریریهٔ دیتاک
- تماشاگرها یک اثر را یکسان نمیبینند ←
تحریریهٔ دیتاک
- هنر کنار زندگی، نه الزاماً بهعنوان شغل ←
تحریریهٔ دیتاک
- رشد پس از کودکی هم ادامه دارد ←
تحریریهٔ دیتاک
- لذت مراقبت، بدون حذف خود ←
تحریریهٔ دیتاک
- والدبودن، تمام هویت یک انسان نیست ←
تحریریهٔ دیتاک
- آرامبودن و توان نهگفتن ←
تحریریهٔ دیتاک
- فرزند، ادامهٔ ناتمام آرزوهای ما نیست ←
تحریریهٔ دیتاک
